Justizia herritarrengana hurbiltzen

Zer nolako zalantzak jasotzen dira JustiziaEus-eko postontzian?

Zer nolako zalantzak jasotzen dira JustiziaEus-eko postontzian?

2018 urtean zehar, JustiziaEus-eko harremanetarako postontzian 1.298 kontsulta jaso ditugu; Euskadiko Justizia Administrazioari buruzko mota guztietako zalantzak izan dira.

Aurreko urteetan bezala, postontzian jasotako mezuen erdia (626) Erregistro Zibil eta Bake epaitegiek egin dituzten izapideei buruzko zalantzak argitzeko izan da. 

Postontzian jaso dugun galdera ohikoena online ziurtagiriekin lotuta dago. JustiziaEus-eko erabiltzaileek jakin nahi dutena hurrengoa da: nola eskatu behar dira ziurtagiriak online, noiz iritsiko da ziurtagiria etxera eta zenbat ordaindu behar da dokumentuagatik. Zerbitzua doan da eta 2001eko abenduan jarri zen abian JustiziaEus-ekin batera. Harrezkero Euskadiko Erregistro Zibil eta Epaitegiek 800 mila ziurtagiri-eskaera jaso dituzte. 

Postontzian jasotzen diren bestelako galdera ohikoenak Enplegu Publikoari buruzkoak dira (2018an 101 mezu). Izan ere, JustiziaEus-en Lan poltsen irekierarekin, oposizio deialdi berri batekin edo lan-poltsetako osagaientzako ikastaro berri batekin harremana duten albisteak argitaratzen diren bakoitzean, herritar askok eta askok justiziaeus@justizia.eus-era idazten du, Justizia Administrazioan lan egiteko informazio bila.

2018an JustiziaEus-en jaso ditugun galderak:

  • Erregistro Zibila eta Bake epaitegiak: 626
  • Eskerrak emateko: 155
  • Sailari buruzko galderak: 126
  • Enplegu publikoa: 101
  • Auzitegi Medikuntza: 77
  • Justiziako profesionalak: 53
  • Kexak, erreklamazioak eta iradokizunak: 26
  • Doako Justizia: 20
  • Enkante judizialak: 11
  • Bestelakoak: 100

Galderarik ba al daukazu? Euskadiko Justizia Administrazioari buruz dituzun zalantzak argitzeko JustiziaEus-eko postontzira idatz ezazu. 

2019ko urtarrilaren 15ean argitaratua. Honi buruz gehiago irakurri:  Ba al dakizu?. Iruzkin bat egin.
  • Partekatu:
  • Email
  • Twitter
  • Facebook
  • Google +

Gemma Varona, Zuzenbidean doktorea, eta IVAC/KREIko ikerlaria: "Gakoa aukera eraginkorra da, genero ezberdintasuna eta erasotzeko mekanismoak lantzen dira bertan"

Gemma Varona, Zuzenbidean doktorea, eta IVAC/KREIko ikerlaria:

Azaroaren 12ko astean, Eusko Jaurlaritzako ordezkari, justizia arloko aditu eta Kriminologiaren Euskal Institutuko ikertzaileek Gakoaren - genero indarkeriagatik zigortutako gizonen EAEko berreziketa  programa- balorazioa aurkeztu zuten. Gemma Varonak, ikerketaren koordinatzaile eta txostengileak, beste bi kiderekin egin du lan ikerketan: EHUko Zuzenbide Fakultateko soziologia irakasle Auxkin Galarraga eta Justizia Konponarazle Zerbitzuko bideratzaile eta zigor-zuzenbidearen EHUko irakasle Idoia Igartua. Euskal Herriko Unibertsitateko profesional independente taldeari Eusko Jaurlaritzako Lan eta Justizia Sailak agindutako ikerketaren helburua, 12 urtetan zehar EAEn ezarritako Gakoa programaren eraginkortasuna aztertzea izan da.

Nori zuzenduta dago Gakoa programa?

Espetxe-zigorraren betearazteko ordezko era da, baldin eta espetxe-zigorra bi urtetik beherakoa bada; programan parte hartzeko zenbait baldintza bete behar dira, besteak beste, zigortuak programa bete behar du eta ezarritako urruntze agindua eta ez-komunikatzeko aginduak bete behar ditu. Zigortuak baldintzak betetzen ez baditu, espetxera bidaliko da.

Zein da programaren oinarria?

Eraginkortasuna neurtzeko eskatu zigutenean, lehenengo programaren helburu teorikoak zeintzuk ziren aztertu genuen. Abiapuntua oso interesgarria da, Gakoaren helburu nagusia biktimen osotasun fisiko eta psikikoa bermatzea baita. Helburu oso garrantzitsua da, gizonekin lan eginaz lortzen delako. Nola? Psikoterapia programa bat egin behar dute. Helburu nagusiak egindako kalteaz jabetzea, nork bere gain egindakoaren ardura hartzea eta genero berdintasunari buruzko kontzientzia lantzea dira. Munduan zehar programa ezberdinak daude, baina Gakoak genero berdintasun ikuspegia lantzen du. Zigortutako gizonekin generoen arteko ezberdintasuna eta gizartean nagusi den matxismoa lantzea abiapuntutzat dauka. Gizon horiek egindakoari garrantzia kentzeko joera dute, egindakoa ukatu egiten dute, biktimak direla esaten dute eta egindakoaren errua biktimari egozten diote. Pentsaerak eta jarduteko erak aldatu behar dira, eta hainbatek lan zaila dela pentsatzea uler dezaket. Aldaketa horiek lortzea da Gakoaren helburua, eta horretarako bakarka eta taldean egiten dute lan.  

Pertsona taldea talde terapia egiten

 

 

 

Zeintzuk dira talde-terapiaren nondik norakoak?

Ikertzaile bezala, behatzaile lana egiteko aukera izan nuen, eta oso interesgarria deritzot, batetik, banaka egiten duten lanari; lan hori ezinbestekoa da norbanakoak aldatzeko eta egindakoaren ardura euren gain hartzeko. Bestetik, taldean egiten duten lana ere, oso garrantzitsua da. Talde horietan zigortutako gizon ezberdinek hartzen dute parte, horrela, bakarrak ez direla ikusten dute eta prozesuaren une ezberdinetan dauden pertsonekin egiten dute topo. Talde-lana behatzean, adin ezberdineko gizonak ikusi nituen, nazionalitate ezberdinetakoak eta prozesuaren une ezberdinetan zeudenak. Harritu egin ninduen euren jokabideak: batek ukitu matxista bat zuenean, euren artean hitz egiten zuten eta jarrera eta jokabide ezegokia zela esaten zioten batak besteari.  
Egiaztatu nuenaren arabera, talde bakoitzean egoera ezberdinak daude: gizon batzuk gehiago jabetzen dira ezberdintasunaz eta egindakoaren ardura onartzen dute; beste batzuk, aldiz, hortxe daude, ez dute egindakoa ukatzen –dagoeneko beraiekin lan egin dutelako-, baina oraindik egindakoari garrantzia kentzen diote, eta errua alkoholari edo dena delako droga kontsumoari botatzen diote.

Egindakoari garrantzia kentzen diote?

Jakina, guztiok egiten dugu. Gizarteak jakin behar du, guztiok dugula egindakoari garrantzia kentzeko eta gure burua zuritzeko joera; “presio handia nuen”, “estres handia nuen”,”besteak halakoak egin zizkidan” edo “ez da horrenbesterako izan” esaten dugu. Teknika ezberdinak daude, eta sarritan inkontzienteki egiten dugu; asko ikertutako gaia da.

Indarkeria erabili duten gizonei buruz oso argi daukat justifika ezina dela.  Baina norbere burua zuritzeko prozesu horiek ulertu behar dira, eraitsi eta eurekin lan egin ahal izateko. Horregatik bitariko lana –bakarkakoa eta talde-lana- ezinbestekoa iruditzen zait; eta batez ere, talde-lana. Talde-lanean argi ikus daiteke: egoera berdinaren aurrean beste gizon batzuk barneratu dute jada indarkeria erabiltzea ez dela zuzena, eta jarduteko beste modu batzuk badaudela ikasi dute.

Gogoan dut haietako batek zioena: “Gizonen aurkako emakumeen indarkeria ere badago”. Jakina, egon daiteke; baina datuek argi erakusten dute, mundu mailan eta denboran zehar, ikaragarri handiagoa dela euren bikotekideek edo bikotekide ohiek eraso eta hiltzen dituzten emakumeak. Nazio Batuen eta Europako Batzordearen ikerketetako datuak dira. Herrialde guztietan gertatzen da, Europan, Espainian eta baita Euskadin ere: emakumeek euren bikotekide edo bikotekide ohien eskuetan hiltzeko arrisku handiagoa dute. Orokorrean, gizonak indarkeriazko delituen biktima izan ohi dira, baina ez euren bikotekideak erabilitako indarkeriarenak; azken kasu horretan, erasotzaileak gizonak dira. Gakoan, norbere buru-zuritze horri egin nahi zaio aurre, “biktima ni naiz” horri. Helburua, gertaera ez errepikatzea da. 
 

Gizona pentsakor buruari eusten dion bitartean

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zer nolako datuak eman ditu ikerketak?

2006tik 2016ra aztertu ditugun laginen emaitzetan ikus daitekeenaren arabera, programan parte hartu duten gizonen berrerortze kasuak oso gutxi dira: programa amaitu zutenen artean, genero indarkeriagatik berriz zigortutakoen batez bestekoa %4,6 da. Programa utzi zutenen artean, berriz, %9,4 da.

Kontutan izan behar dugu, arrakastatsutzat jotzeko, programa hauek betetzen dituzten pertsonen berrerortze-tasa %8tik beherakoa izan behar dela. Tratamendua jarraitu ez duten gizonezkoen berrerortze-tasa %20tik gorakoa da.

2011tik 2016ra arteko laginean, estres estatistiko frogen arabera, harreman zuzena dago programa bete eta  genero indarkeriaren arloko zigor berririk ez edukitzearen artean. Izan ere, programa amaitu duten gizonen genero-indarkeria arloko berrerortze tasa %1,3 da. Aitzitik, programatik kalera bota dituztenen artean %7,7ko berrerortze tasa dago. Eta programa euren kabuz utzi zutenen artean %17,89ko berrerortze tasa dago.

Gakoaz gain beste aldagai batzuk ere badaudela, eta horiek ere eragina dutela ikusi dugu: Gakoaren aurretik edo terapiak iraun duen bitartean egindako drogamenpekotasuna kentzeko programa batera joan bada, bikotea aldatu badu, edo norbanakoa bere kabuz  psikologora joan bada, adibidez.. Hala ere, froga estatistiko sendoak daude, eta indarkeriazko delitu berriak prebenitzeko Gakoa oinarrizko urratsa dela esan dezakegu. 

Jorge Freudenthal, Gakoko psikologoa, programaren aurkezpenean

 

 

 

 

Ikerketarekin hasi ginenean, gizon horiek genero indarkerian berrerortzen ziren ala ez aztertzeaz gain, Gakoa programa indarkeriazko beste edozein delitu prebenitzeko egokia izan zitekeela aztertu nahi genuen, hori baitzen gure hipotesia, balio zuela. Zergatik? Parte-hartzaileek portaerazko jarraibideak ikasten dituztelako: Hiraren kontrola, emozioen adierazpena, gatazkak indarkeria erabili gabe konpontzeko baliabideak, e.a. Ikerketan argi ikusi genuen emaitzak bide horretatik zihoazela.  Egia da azterketa sakonagoa egin beharko litzatekeela, baina datuen arabera, alta eman ostean indarkeriazko delituetan berrerori zirenen kopurua %3,1ekoa da, eta programa utzi zutenena, aldiz, %25,5ekoa.  

Zenbaitetan estatistikek agertzen dituzten datuak interpretatzea zaila da, nahikoa al da horietaz baliatzea, programa bat eraginkorra dela egiaztatzeko? 

Datu horiek osatzeko ikerketa kualitatibo bat egin dugu. Alegia, nola jakin dezakegu Gakoa dela aldaketaren giltza? Egiten duten lana bertatik bertara ikusita. Ikerketa kualitatiboa egiteko, zigortutako gizonak, Gakoako langileak eta bestelako profesionalak elkarrizketatu ditugu.
Gakoako taldeak behatzeaz gain, 43 elkarrizketa eta galdetegi egin ditugu, horietako batzuk sakonki; 4 eztabaida-talde antolatu ditugu, eta Gakoako 22 txostenetan bildutako edukia ikertu dugu. Horrez gain, interesgarria iruditu zitzaidan Gakoa programa ezaguna den ala ez ikertzea... eta aztertutakoaren arabera, oso gutxik ezagutzen du. Kriminologia graduko Biktimologia ikasleek (UPV/EHU), Euskal Herriko gazteen artean egin zuten ikerketa: 538 galdetegi egin zituzten. Horietan jasotako datuen arabera, gazteen gehiengoak ez du programa ezagutzen, baina interesgarria eta egokia dela uste du.

Zenbakiak batetik eta ikerketa kualitatiboa bestetik, zein da balorazioa?


Kuantitatiboki, Gakoa programa jarraitzen duten gizonen berrerortze tasa txikiagoa da; kualitatiboki, hainbat gauza egiaztatu ditugu: batetik, justizia arloko langileen gehiengoa pozik dago. Bestetik, Gakoa programari buruz galdetu zaien gazteen gehiengoa pozik dago eta programari buruzko informazio gehiago nahi du. Eta gero, biktimak elkarrizketatu genituen, eta haiek ere programa gustuko zutela esan ziguten. Inork ez die programaren berri eman; hala ere, gehienek dagoeneko zigortutako gizonarekin harremanik eduki ez arren, programan dagoela jakiteak segurtasuna ematen diela adierazi zuten. Hira eta indarkeria lantzen ari direla jakiteak lasaitasuna ematen die; kasu askotan seme-alabak dituzte komunean, eta biktimaren ustez, “pertsona horrek nirekin indarkeria badarabil, adingabeekin ere erabil dezake”. Zigortutako gizonen senideak ere elkarrizketatu ditugu: aita, ama, anai-arreben hitzetan, programaren bitartez bulkadei eutsi eta harremanak kudeatzen ikasi dute, besteak beste.

Bestalde, ezinbestekoa da programari beharrezkoak diren bitartekoak ematea, zerrendetan atzerapenak egon ez daitezen eta gizonekin berehala lanean hasteko. Gainera, ebaluazioan zenbait hobekuntza planteatu ditugu, horien artean daude biktimei zuzendutako zerbitzu eta elkarteekin zuzenean lan egitea proposatu dugu.

Horrenbestez, biktima eta senideentzat onuragarria den programa da?

Nire ustez, aukerarik eskaintzen ez duen sistema zigortzaile hutsa, ez da ona ez biktimentzat, ez eta gizartearentzat ere. Arazo bati benetan heldu nahi bazaio, gertaerak zehaztasunez aztertu behar dira, zerk funtzionatzen duen ikusi behar da, eta nola ez, auzi bakoitzaren larritasunaren arabera ezarri beharko dira neurriak. Gakoak ez du auzi larrienekin lan egiten.  Froga enpirikoen arabera, sistema zigortzaile hutsak biktimizazioa areagotzen du. Adibidez, Estatu Batuetan berriki egindako ikerketen arabera, zenbait Estatutan sexu-erasotzaileek –batzuetan bikoteari egin diote eraso, bestetan biktima ezezaguna da- kotxeetako matrikuletan “erasotzaile sexuala naiz” idatzita daramate; beste zenbait kasutan etxeko atarian kartela jartzera behartu dituzte. Beste leku batzuetan, internet bidez zure inguruan erasotzaile sexualen bat bizi ote den kontsultatu dezakezu. Berriki egin diren ikerketa horiek adierazitakoaren arabera, jarduteko modu horien ondorioz  erasotzaileen indarkeria mailak gora egiten du: erabat estigmatizatuta daude, gizartetik kanporatu dituztela sentitzen dute eta senideek ere ez dute ezer jakin nahi; hori dela eta, “espetxera itzuli nahi dut, gutxienez barruan duintasunez bizi naiz” esaten dute. Baina gizartearen segurtasuna bermatzeko elkarrekin egin behar dugu lan, delituen prebentzioa ezinbestekoa da, biktimak  leheneratzea eta biktimarioak birgizarteratzea lortu behar dugu. Sineskorrak ez bagara, aldatzeko gaitasunean sinesten ez badugu, sistemak  gizatasuna galtzen du, ez bakarrik eragindako guztientzat, baita justizia administrazioan lanean diharduten profesionalentzat ere. Azken hauek lan handia egiten dute, eta gizartean ez da aintzakotzat hartzen; akatsen bat edo eraso berri bat egon denean bakarrik aipatzen ditugu.

Beste delitu batzuetan birgizarteratzea posible dela uste badugu, ez da zilegi gizon hauei ukatzea.  Baina kontutan izan behar dugu: jarduteko erak eta pentsaerak aldatzeak luze jotzen du. Ez da aulkiak ekoiztea. Egia da, batzuk ez dira inoiz birgizarteratuko; baina, aukera hori ukatuz gero, zer gertatuko litzateke bai gizarteratuko liratekeenekin, eta euren balizko biktimekin?

 

Zaballako espetxearen kanpoaldea eta ziegak

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zer gertatzen da belaunaldi berriekin?

Azken finean, genero indarkeriaren arazoa zigor zuzenbidearen bidez konpontzen ari gara; hala ere osoko legean zeharkakotasun arloan aurrerapenak egin direla onartu behar dut. Unibertsitateko ikasleekin eztabaidatzen dugunean, oraindik ere gai askoren inguruan estereotipo asko daudela ikusten da: zer da pertsona batek zu maitatzea, sare sozialetan ezartzen diren kontrolen mugak, zer da pertsona baten autonomia. Oraindik estereotipoak daude, batez ere hedabide digitalen arloan. Horrez gain, gazteek ez dute frustrazioa jasateko hezkuntzarik jaso. Eta frustrazioa jasateko gai ez bazara, eta testuinguru matxista batean bazaude, azkenean alboan duzunarekin ordaintzen duzu, hau da, zure bikotearekin. Beste batzuetan gurasoen aurka joaten dira (askotan amaren aurka). Bestalde, gizon batzuk erabat nahasita daude, ez dakite egungo gizartean zer den gizona izatea. Hori ere asko lantzen dute Gakoan: zer da gizona izatea, zer da onespena…oso garrantzitsua da. Hala ere, Gakoa makina baten pieza bat dela azpimarratu nahi dut, urratsak emateko balio du, baina garrantzitsuena makinaria osoa da: laguntza eman eta ardura eta prebentzioa lantzeko aukera berri bat ematen duen sistema osoa da berebiziko garrantzia duena. Sistema guztiak bermatu behar du gizon horrek berriz erasotzea, gizartean horrelako jokabideek lekurik ez dutela onartzea, eta aldaketa hori denboran zehar mantentzeko baliabideak izatea. 

  • Ebaluazioari buruzko informazio gehiago behar baduzu, Gakoa, genero-indarkeriagatik zigortutako gizonezkoen hezkuntza eta terapia programaren kanpo-ebaluazio osoa (gaztelaniaz) irakur dezakezu (2018ko urria).
  • Justizia konponarazleari buruzko informazio gehiago nahi baduzu, Euskal Biktimologia Sozietatearen web atarian aurkituko duzu
2018ko abenduaren 19ean argitaratua. Honi buruz gehiago irakurri:  Elkarrizketak. Iruzkin bat egin.
  • Partekatu:
  • Email
  • Twitter
  • Facebook
  • Google +

Izapidetzako Kidegoko funtzionarioen destinoen zerrenda (txanda librea)

Izapidetzako Kidegoko funtzionarioen destinoen zerrenda (txanda librea)

Agindua, 2018ko abenduaren 4koa, Lan eta Justiziako sailburuarena, zeinaren bidez destinoak esleitzen baitzaizkie azaroaren 24ko JUS/1166/2017 Aginduaz Euskal Autonomia Erkidegoan iragarritako hautaprobak gainditu dituzten Justizia Administrazioko Izapidetze Prozesal eta Administratiboko Kidegoko funtzionarioei (txanda irekia).

 

2018ko abenduaren 18ean argitaratua. Honi buruz gehiago irakurri:  Trebakuntza eta enplegu publikoa. Iruzkin bat egin.
  • Partekatu:
  • Email
  • Twitter
  • Facebook
  • Google +

Azaroak 25, Emakumeen aurkako indarkeria ezabatzeko nazioarteko Eguna

Azaroak 25, Emakumeen aurkako indarkeria ezabatzeko nazioarteko Eguna

Azaroaren 25a “Emakumeen aurkako Indarkeria Ezabatzeko Nazioarteko Eguna” dela eta, Eusko Jaurlaritzak bere gaitzespen irmoa adierazten du indarkeria sexistaren adierazpide guztien aurrean, eta bere konpromisoa emakumeen aurkako indarkeriarik gabeko berdintasunezko gizarte bat eraikitzeko.

Guztiz beharrezkoa da gogoratzea emakumeen kontrako indarkeriaren erroa emakume eta gizonen berdintasun eza dela, eta beraz, emakumeen kontrako indarkeriarik gabeko gizarte bat eraikitzeko, berdintasuna landu behar dugula. Horregatik esaten diegu BAI indarkeria sexista prebenitzeko beharrezkoak diren berdintasun politikei: BAI esaten diogu neska mutilek genero estereotipo eta rolek ezarritako mugarik gabe euren bizitza proiektuak garatu ahal izateari; BAI esaten diogu errespetuan oinarritutako harremanak sustatzeari; BAI esaten diogu emakumeen ahalduntzeari; BAI esaten diogu hiritar guztiak eta bereziki gizonak berdintasunarekin inplikatzeari. Hitz batean, BAI esaten diogu Berdintasunari, ez baitago berdintasuna sustatzea baino tresna eraginkorragorik emakumeen kontrako indarkeriarik gabeko gizarte bat eraikitzeko.

Gaurko egunean garrantzitsua iruditzen zaigu, bestetik, eskerrak ematea egunero indarkeria jasan duten emakumeen arretaz eta babesaz arduratzen diren arlo ezberdinetako profesionalei, eta bereziki, azpimarratu behar dugu emakumeak artatzen dituzten profesionalen prestakuntzan lan egiten jarraitzearen garrantzia, atentzio horren bitartez emakumeak lagundu ahal izateko euren erreparazioan eta ahalduntzean.   

Jaurlaritzak gogoratzen du gizarte osoaren inplikazioa funtsezkoa dela emakumeen aurkako indarkeriari heltzeko, eta berresten du bere sailak arlo horretan Emakunderekin inplikatzen eta lan koordinatua egiten jarraituko dutela.

Azkenik, herritarrak animatzen ditu emakumeen aurkako indarkeriaren aurrean beren gaitzespena erakutsi dezaten, eta indarkeria jasan duten emakumeei euren babesa erakutsi diezaieten azaroaren 25erako hainbat herri eta hiritan deitu diren mobilizazioetan parte hartuta.

2018ko azaroaren 23ean argitaratua. Honi buruz gehiago irakurri:  Genero-indarkeria. Iruzkin bat egin.
  • Partekatu:
  • Email
  • Twitter
  • Facebook
  • Google +

Genero-indarkeriaren ondorioz, 4.565 emakumek jasotzen dute Ertzaintzaren arreta Euskal Autonomia Erkidegoan

Genero-indarkeriaren ondorioz, 4.565 emakumek jasotzen dute Ertzaintzaren arreta Euskal Autonomia Erkidegoan

Genero-indarkeriaren biktima diren 4.565 emakumek jasotzen dute gaur egun Euskal Autonomia Erkidegoan Ertzaintzaren babesa. Babes-neurrien artean nabarmentzen dira Bortxa telefonoa -732 biktimek dute- eta eskolta pertsonala -gaur egun 66 emakumeri esleitu zaie-.

Lurraldeen arabera, Bizkaian 2.304 emakumek, Araban 789 emakumek eta Gipuzkoan 1.472 emakumek zabalik dute genero-indarkeriaren edo etxeko indarkeriaren ondoriozko polizia-babeserako espedientea. 2017ko azaroan guztira 4.485 emakumek zuten babes-neurriren bat: 2.081 Bizkaian, 1.045 Araban eta 1.359 Gipuzkoan. Kopuru oso horretatik, 54 emakumek zuten eskolta.
2000.urtetik, Ertzaintzak araututa ditu emakumeen kontrako tratu txarrei aurrea hartzeko eta aurre egiteko jardun-prozedurak. Gaur egungo protokoloak 2006. urtean jarri ziren abian, eta protokolo horien artean nabarmentzen da arriskuak ebaluatzeko sistema, Euskal Herriko Unibertsitatearekin (UPV/EHUrekin) batera prestatu zena eta Europan aitzindaria dena. Nolanahi ere, arriskuak neurtzeko prozedura hori hainbatetan berraztertu eta hobetu da, azkena 2013an.

Beste kasu bat hautematen den bakoitzean, Ertzaintzak informatikoki erregistratzen du Etxeko Indarkeriako/Genero Indarkeriako espediente batean (EI/GI). Une horretatik aurrera, biktimaren arrisku-maila edozein izanik ere, eta kasua auzitegietan ebazten bada ere, autonomia-erkidegoko poliziak babes aktiboa emango dio biktimari.

EI/GI espediente bakoitzak kasuaren historial osoa barnean hartuko du kronologikoki; elkarrizketak, salaketak, epaitegiko aginduak edo bestelako informatika-aplikazioetatik datozen datuak, besteak beste.

Babes handiagoa lortzeko eta, kasurik larrienetan, epaitegietako tramiteak errazteko, tratu txarrak jasaten dituen emakumeari epaitegira agenteek lagunduta joatea eskaintzen zaio, epaitegiko lehen tramiteetarako bederen. Horrez gain, tratu txarrak erregistratzen direnean, eta adin txikiko seme-alabei arreta emateko, gizarte-zerbitzuekin lotzen duten komunikazio-kanalak ere badaude.

Autobabesaren arloko prestakuntza

Arriskua lau mailatan sailkatzen da: oinarrizkoa, handi samarra, handia eta berezia. Horien ebaluazioa etengabea denez gero, arrisku-maila alda daiteke biktimaren edo erasotzailearen inguruabarrak aldatzen badira. Biktima guztiekiko komuna den lehen segurtasun-neurria da autobabesaren arloko prestakuntza; saio pertsonal baten barruan bideo bat ikusiko da eta informazio-liburuxka bat banatuko da. Lehen ekintza horri gainbegiratze bat jarraituko dio, aldian behin telefono bidez jarriko baita biktimarekin harremanetan.

Bortxa da Ertzaintzak tratu txarra jasan duten emakumeei eskaintzen dien larrialdietarako telefonoa. Autonomia-erkidegoko poliziaren koordinazio-zentroarekin eta kasua daraman ertzain-etxearekin zuzenean lotura duen terminal bat da, larrialdietan erabiliko dena.

Gainera, Eusko Jaurlaritzaren 24 orduko arreta zerbitzuaren 900 840 111 telefonora erraz sartzeko aukera ematen du —telefono zenbaki hori tratu txarren edo sexu-erasoen biktima diren emakumeei zuzentzen zaie—.Era berean, GPS bidez kokatzeko alarma aktibazioa du, besteak beste.

Gaur egun 732 terminal daude funtzionamenduan: 176 Araban, 334 Bizkaian eta 222 Gipuzkoan. Neurrien katalogoak hainbat zaintza-zeregin barnean hartzen ditu, eta espedienterik larrienen kasuan eskolta pertsonalera irits daiteke; gaur egun 66 emakumek dute eskolta pertsonalaren babesa: 50 Bizkaian, 8 Araban eta beste 8 Gipuzkoan.

Erasotzaileentzako eskumuturrekoa

Kasu jakin batzuetan, eta epailearen aginduz, erasotzaileari eskumutur elektronikoa esleitzen zaio, urruntze-agindua betetzen duela ziurtatzeko. Ertzaintzak, koordinazio-zentroen bitartez, kudeatzen ditu gailu horien alerta-abisuak. Gaur egun, mota horretako 30 eskumutur dago aktibatuta: 24 Bizkaian, 4 Gipuzkoan eta 2 Araban.

Epaile batek ezarritako babes- edo urruntze agindua ere tratu txarren biktima den emakumea babesteko beste disuasio-neurri bat da. Gaur egun, 3.023 emakumek dute, 1.410 emakumek Bizkaian, 449 emakumek Araban eta 1.164 emakumek Gipuzkoan.

Ertzaintzak arlo horretan egiten duen lanaren kalitatea aztertzen dute kanpo-erakunde batzuek. Era berean, egindako arretari buruzko iritziak jasotzen ditu biktimen artean.

Polizia-kidegoen arteko koordinazioa

Ertzaintzak elkarlanerako protokoloak ezarri ditu udalekin eta mankomunitateekin, eta beste polizia-kidego batzuekin etengabe dihardu elkarlanean informazioa trukatzeko. Elkarlan hori funtsezkoa da, batez ere bizilekua lurralde batetik bestera aldatzen duten biktimen kasuan, aldi baterako aldatu edo behin betiko aldatu.

Era berean, beste erakunde batzuekin etengabe dago harremanetan biktima diren emakumeen arreta hobetzeko, erakunde arteko akordioaren jarraipen-batzordearen esparruan. Eusko Jaurlaritzako hainbat sailekin eta Emakunderekin ere etengabe dago harremanetan.

Segurtasun-aplikazio berriak eta BORTXA telefonoak ordeztea

Segurtasun Sailak bi aplikazio praktiko jarri ditu eskuragarri aplikazio-dendetan, edozeinek deskarga eta bere telefonoan instala ditzan: App-Ertzaintza eta App-SOSDeiak_112.

Aplikazio horietako batek herritarren eta Ertzaintzako polizia-zerbitzuen arteko komunikazioa errazten du [App Ertzaintza] eta besteak herritarren eta 112 larrialdietarako arreta-telefonoaren bidez koordinatzen diren segurtasun-zerbitzu guztien arteko komunikazioa errazten du [App SOSDeiak_112].

Ertzaintzak espedientea zabalik duten etxeko indarkeriaren edo genero-indarkeriaren biktima diren emakumeentzako aplikazio espezifiko bat ere garatu du, BORTXA aplikazioa.

Abenduaz geroztik egungo BORTXA telefonoa ordezkatuko duen aplikazio honek hobekuntzak ekarriko ditu etxeko indarkeriako eta genero-indarkeriako biktima diren emakumeei egiten zaien arreta-zerbitzuan.

Hobekuntzarik adierazgarrienetako bat izango da aplikazioa biktimaren telefono pertsonalean aplikatzeko aukera.

Ordezkapena modu progresiboan egingo da, betiere zerbitzua ziurtatuz eta biktima diren emakumeen premiak errespetatuz. 

2018ko azaroaren 23ean argitaratua. Honi buruz gehiago irakurri:  Genero-indarkeria. Iruzkin bat egin.
  • Partekatu:
  • Email
  • Twitter
  • Facebook
  • Google +